Met Minoan naar de Mani

Een nieuw verslag van Nico Bloot. De reis is gemaakt met een Hymer 564 in de periode van 13 september tot en met 8 oktober 2006. De foto’s zijn te vergroten door er op te klikken. Het verslag is ook te vinden op de website Griekenland Camperland.

Woensdag 13 september
Vrije dag en dus: boodschappen gedaan, tuin gemaaid en laatste spullen in de camper gezet. Nel werkt nog de hele dag en komt half zeven thuis. Het eten heb ik inmiddels klaar. Even oma gedag zeggen en dan kunnen we eindelijk om 19:30 uur instappen en wegwezen!! 8a8c9ca450We rijden via Utrecht, Den Bosch en Eindhoven naar Venlo. Nemen van hieruit na afrit 41 de weg links naar het Duitse dorp Straelen waar een officiële camperplaats is.
We zijn er rond 22.15 uur, 197 km. Als we wat rondwandelen, zien we ineens dat we hier in 2005 al een keer vanuit Arcen per fiets waren. Toen was er overal Polizei op straat omdat er iemand bij het plaatselijke café was dood geschoten. Desondanks slapen we die nacht goed in de camper.

Donderdag 14 september
Eerst om verse broodjes en om 08.30 uur zitten we aan het ontbijt. Om 09.00 uur rijden we binnendoor via Vierssen naar de A61 autobaan. a2ce511602Er is erg veel vrachtverkeer en in tegenstelling tot onze vorige Pilote camper haalt deze Hymer de vrachtauto’s met gemak in. Even na 16.00 uur belanden we op de speciale camperplaats (prijs 7 euro) bij het grote “Vita Therme Classica” (www.vita-classica.de) in Bad Kozingen. (703 km.). In een van de restaurants eten we een flinke schnitzel + bier + wijn voor 21 euro. Daarna om half negen het thermaalbad in tot half elf. Heerlijk warm water, bubbelen en bruisend water. Entree 10,20 euro. Als campinggast krijg je overdag 2 euro korting op de entree. Heerlijk en als herboren komen we weer buiten en gaan slapen.

Vrijdag 15 september
Worden wakker van de regen. Vertrekken om ca. 09.45 uur. Het is een kleine vijf km naar de autobaan. Passeren vlot de Zwitserse grens. Af en toe flinke buien. Tanken bij de 2de benzinepomp. In Buochs waar we normaliter altijd overnachten, doen we nu een lunchstop.
Rijden daarna verder richting Gotthardtunnel, waar we even moeten wachten voor we er doorheen kunnen. Aan de zuidkant van de tunnel staat een file van bijna 5 km. Wij doen een koffiestop op de 6731a8a7e8eerste P na de tunnel. Rijden vervolgens vlot door de Italiaanse grens en nemen dan de afslag Como-Zuid om hier ergens een overnachtingsplek te zoeken. Dit lijkt makkelijker dan gedaan. Na de afslag krijgen we allerlei smalle weggetjes met bochten. Komen uiteindelijk op klein pleintje in een dorp, parkeren de camper en lopen wat rond. Keuren de plek toch maar af en rijden richting het meer. Niets te vinden en dus maar weer terug. We rijden nu richting Lecco en komen uiteindelijk in Oggiono terecht, waar we het bordje “piscine”volgen. Komen via een smal en slecht toegankelijke weggetje ineens bij een mooi groot sportcomplex, pal aan het meer. (1083 km.) Er zijn ruime parkeerplaatsen om te overnachten.
Het is er druk met auto’s van sporters. We eten in de camper, ondanks aantrekkelijke pizzeria aan de overkant. s’ Avonds vallen er zeer zware regen- en onweersbuien.

Zaterdag 16 september
Als we wakker worden, zien we dat we als enige op de grote parkeerplaats staan. En het is mooi weer, in tegenstelling tot de berichten die we op de radio hoorden over zware regenbuien in Noord-Italië.
Rijden om 10.30 uur met zonnetje weg en raken meteen de weg kwijt. Zoeken de richting naar Bergamo maar nemen kennelijk een verkeerde weg. We klimmen hoger en hoger via een steeds smaller wordende weg waar je niet kunt draaien. Gelukkig passeren we een restaurant waar ik direct de parkeerplaats van oprijd. Nel stapt uit en gaat de weg vragen. We moeten terug en de richting Lecco aanhouden. Rijden uiteindelijk een stuk om door zeer druk Lecco (zaterdagochtend!) en rijden weer in zuidelijke richting naar Bergamo waar we eindelijk de driebaans autostrada op kunnen. Het raakt steeds meer bewolkt maar blijft droog. Nemen voorbij Vicenza de rode binnenweg via Cittadella naar een druk Treviso, op zoek naar de speciale camperplaats bij het stadion. Na enig zoeken vinden we deze maar helaas, de toegang is afgezet door politie. Er was duidelijk iets binnen gaande, een wedstrijd of een andere manifestatie. Rijden uiteindelijk twee keer de drukke rondweg en vinden bij toeval een pleintje aan de Via Frederici. 561b545628
Hier staan o.a. twee busjes van Oost-Europese handelaren die allerlei spullen verkopen, zoals wodka, bier en worst. (1367 km.) Wij gaan de stad bekijken met paraplu af en toe op. Trakteren onszelf op een onvervalst Italiaans ijsje en bezichtigen de kathedraal. Na terugkomst is er een andere camper naast ons komen staan. De handelaren zijn in hun bus vertrokken. ’s Avonds gaan we op zoek naar een pizzera. Het is nog even zoeken. We belanden uiteindelijk bij pizzeria “Da Fausta” aan de Via Portico Oscuro waar het binnen bommetje vol is. We moeten 20 minuten wachten volgens de vriendelijke dame achter de bar. En dat doen we (zelfs 25 minuten!), nieuwsgierig wat ons te wachten staat. En wachten loont in dit geval. We krijgen een buitengewoon goede pizza “quarto formaggi” voorgeschoteld. Zo moet een pizza zijn! Wat witte wijn erbij en na een uurtje rekenen we beneden bij de kassa 18 euro af. Dan staat inmiddels een lange rij bezoekers tot buiten aan toe te wachten om binnen te mogen. Wij doen nog een heerlijke cappuccino op het plein en lopen terug naar de camper.

Zondag 17 september
’s Nachts begint het zwaar te regenen en het houdt niet meer op. Om 8 uur vertrekken we uit een verlaten Treviso. Wat een contrast met gisteren! De regen klettert naar beneden. Het is 30 km naar Venetië en hoe dichter we de stad naderen hoe harder het regent. Zware donkere luchten met hoosbuien. Om half negen rijden we het haventerrein op dat al vol staat met vrachtauto’s (1398 km.).
Door de plassen springend wisselen we de tickets bij de receptie waar werkelijk een ongelooflijk ongexefnteresseerde dame zonder ook maar iets te zeggen de papieren bekijkt en mij de groene kaart Patras toeschuift. Als het woord “onverschillig” ergens op z’n plaats is, dan is het hier. Echt niet te geloven. Buiten is het inmiddels gaan stortregenen. Opeens grote paniek achter onze camper. Daar staat iemand met een auto die ziet dat ie in de rij voor Minoan staat, terwijl ie met de Anek Lines mee moet. Als een verzopen kat begint de man auto’s te vragen naar voren of naar achteren te rijden zodat er ruimte voor hem ontstaat om er tussenuit te rijden. Nel wil het schouwspel vanachter het raam bekijken en zwiept daarbij mijn nog niet lege koffiekopje van tafel. En koffie kleurt helaas slecht op blauwe vloerbedekking. d6ea1314f6Om half twaalf kunnen we door een dik regentapijt als een van de laatsten de boot op. Het is de in 2002 gebouwde “Europa Palace“.
Het schip is 214 meter lang met een capaciteit van 1912 passagiers en 821 auto’s.
We staan ergens vooraan in het midden; vrij donker, maar wel erg rustig. Om 14:00 uur wordt het anker gelicht en glijdt de boot rustig weg. Omdat het buiten bar en boos is, bekijken we een nat en rustig Venetië vanaf het kille camperdek. Dat hebben we wel eens anders meegemaakt…

Maandag 18 september
Goed geslapen, mede door de rustige plek op de boot en het weinige motorgedreun van dit schip. We kopen in een van de shops een nieuwe, actuelere Road Editions kaart van de Peloponessos (7,50) en meteen maar een eerste fles Ouzo (6,90 literfles). Eten tussen de middag in het opvallend rustige selfservice restaurant een grote pastitio, aubergine met gehakt, een Griekse salade en liter water (21,10). Zitten bijna alleen in het restaurant als de boot in Igoumenitsa aanlegt.
Het is 20.30 uur als we in Patras de boot afrijden. Nog geen twee minuten later valt ineens de volledige openbare verlichting uit. De stad in het totale duister. Restaurants, benzinepompen, verkeeerslichten…Voorzichtig en met een slakkengangetje rijden we de stad uit. Wat een geluk dat we hier de weg een beetje weten. Buiten de stad zien we de verlichting weer branden. We tanken bij een van de vele benzinestations die je hier tegenkomt. 5a0fe2d51bDaarna rijden we naar de eerste overnachtingsplaats in Psathopyrgos, zo’n 20 kilometer buiten Patras. In het dorp doorrijden tot het water, dan naar links en doorrijden (voorbij de apotheek) tot je bij een strandje komt. Op de vele terrasjes die we passeren wordt nog volop gegeten. Nabij de plaats is een douche, zelfs een klein speeltuintje en water. Er kunnen ongeveer zes campers staan. Twee kleine supermarkten en een bakker. Die laatste zit ietwat verscholen halverwege een smal zijstraatje voorbij de kiosk. 1420 km.

Dinsdag 19 september
De zon schijnt uitbundig. De vakantie kan beginnen. Bed uit en om brood. Daarna een heerlijk frisse duik in het warme zeewater. Auto even wassen, water bijvullen en koffie.
Vertrekken vervolgens via de binnenweg naar Diakofto. eca8d8563c
Hier start de beroemde tandradbaan door de Vouraikos-kloof.
We parkeren de auto bij de haven achter vier andere campers. Wandelen wat rond en installeren Hotbird op de satellietontvanger, dankzij een tip van Nederlandse buurman Hans Bor uit Middelburg. Gaan ’s avonds tevergeefs op zoek naar het telefoonnummer van onze vriend en voormalig bakker Gerassimo. Vinden wel het echtpaar waarvan een uitvergrote foto hebben meegenomen die we bij een eerder bezoek, twee jaar geleden, van hen hebben gemaakt.
Eten prima souvlaki en salade in een andere uitspanning dan vroeger bij het station, want die was volgens de buren inmiddels “finished”. Kijken ’s avonds op tv naar een samenvatting van de Troonrede (1457 km.).

Woensdag 20 september
32c39f63ccRustdag in Diakofto. Fietsen, zonnen en wandelen. Sturen een kaart naar Gerassimo, waarvan we inmiddels het adres hebben. Ontmoeten ook de vissersvrouw (73) die we twee jaar geleden een uitvergrote foto hebben gegeven. Zij herkent ons nog en brengt een zakje met zelf gevangen vis en drinkt een kop koffie bij de camper. Met haar gebrekkige Engels kunnen we toch wat met haar praten. Eten ’s avonds weer souvlaki.

Donderdag 21 september
Vertrekken om 10.00 uur en rijden het binnenland in richting Kalavryta, een van de meest dramatische dorpen van de Peloponnesos. Tijdens W.O.II hebben de nazi’s hier stevig huisgehouden en onder meer de gehele mannelijke bevolking (1430 mensen) omgebracht. f28f61a541De weg er naartoe is prachtig met af en toe stevige beklimmingen en verraderlijke bochten. We rijden hoger en hoger en maken een stop in het op 1150 meter hoogte gelegen dorp. Lopen over de markt en bezichtigen het indrukwekkende oorlogsmonument. U vindt dit ten zuiden van het dorp aan de weg ri Klitoria. Rijden daarna verder op mooie gele weg via Klitoria en Vytina naar het mooie Dimitsana. Na een smalle weg door het “centrum” (grote truck komt net naar beneden), parkeren we de auto en lopen wat rond. Het is erg warm! We besluiten verder te rijden en nemen de prachtige weg via Stemnitsa naar het hooggelegen pittoreske dorp Karitena, ead94e92a1dat wordt beheerst door een middeleeuwse burcht uit 1209. Hier vinden we een mooi pleintje voor een overnachting. Eten goed bij de enige taverne van het dorp (20,-). De mooie muziek krijgen we erbij cadeau. Karintena blijkt een grote trekpleister te zijn voor geoefende wandelaars: bergen, ravijnen, oude kloosters… Dit alles in een overweldigende natuur.

Vrijdag 22 september
Helaas geen brood te krijgen en kauwen daarom een keer extra op het brood van gisteren. Dan maken we eerst een wandeling naar de burcht en de vijfkoepelige Ag. Nicolaos-kerk. Deze blijkt gesloten. Jammer! Rond 11 uur trekken we weer verder en rijden we eerst terug naar beneden voor de grkldoorgaande weg. Via Megalopoli (= grote stad) komen we de industriestad Kalamata (veel verkeer en een rechthoekig stratenplan). De streek wordt beheerst door de landbouw en door de grote olijfbomen, waarvan de zwarte vruchten Kalamata bekend hebben gemaakt. Hier parkeren we de auto aan de drukke boulevard voor een koffiestop. Voor liefhebbers van locomotieven: Kalamata heeft een heus locomotievenmuseum, griekenlvlakbij het grote Dimotikopark (volkspark). Van Kalamata rijden we door een ruig binnenland richting de kust. Via Kardamilly (ooit de haven van het sterke Sparta, maar nu een toeristisch centrum) komen we terecht in Agio Nikolaos. Hier waren we in vorige jaren al eens geweest. We parkeren de camper op dezelfde plaats als toen naast het betonnen plateau, tegenover de supermarkt. Het is bewolkt, maar de temperatuur is goed.Het plaatsje heeft een fotogeniek haventje, leuk om er even door heen te lopen en ’s avonds een hapje te eten. Wij kozen voor Hidden Garden en aten er prima voor 20 euro. Als je de boulevard vanuit het haventje afrijdt, kom je vanzelf bij een leuk strandje. Douche a25b7c5a0aaanwezig, evenals een toilet dat je naast de tegenoverliggende taverne vindt. Bij het ondergaan van de zon kleurt de lucht zich in allerlei kleuren en vormen (zie foto). 1721 km.

Zaterdag 23 september
Het brood is dichtbij deze keer. De supermarkt is een minuut lopen. Gaan om 11.00 uur weer verder richting de Mani, het zuidelijke deel van het middelste schiereiland van de Peloponnesos. 797209d86fEven buiten Ag. Nikolaos maken we een stop bij het enige echte Mani Museum. Entree 3 euro p.p. De eigenaar spreekt Duits en komt af en toe informeren of we nog vragen hebben. In het te klein geworden museum vind je allerlei voorwerpen van vroeger. Je kunt het zo gek niet bedenken of het staat of hangt er. Van bestek tot kleding. Na het museum drinken we koffie op het terras van een schuin tegenoverliggende taverne. 1072e7111e
Naast het terras ontdekken we een kraan en vullen onze watervoorraad in de camper aan. Rond de klok van 12 uur rijden we verder zuidwaarts. Onderweg komen we wel 20 Nederlandse campers, waaronder veel Hymers, tegen. De weg is erg slecht, zoals we dat veel in Griekenland aantreffen. Veel getril en gerammel dus in de camper. In Gerolimenas maken we een lunchstop aan de voet van de mooie baai. Daarna vervolgen we de route via de westelijke Mani naar het veel gefotografeerde en spectaculaire bergdorp Vathia. Onderweg worden we geconfronteerd met een totaal onvruchtbaar (maan)berglandschap, waar woontorens spookachtig bij elkaar staan. Even voorbij Vathia kun je makkelijk parkeren en heb je mooi zicht op het spookdorp. Uiteindelijk rijden 17eab35c6d

we door naar Porto Kagio, een rustig visserdorp aan een schitterende baai. Het laatste stuk van de weg gaat behoorlijk steil naar beneden. We treffen hier veel jagers die ’s morgens vroeg op jacht gaan om kwartels te schieten. De vogels verzamelen zich hier op hun jaarlijkse trek naar Afrika. 1793 km.

Zondag 24 september
Vandaag een rustdag in Porto Kagio. 4a7cec8005
We maken kennis met het Canadese a734b77228
echtpaar Paul and Sheryl die met hun zelfgebouwde zeilschip voor anker liggen en even aan land komen. Zij maken opnames voor het televisieprogramma Sailing Adventure Travel en varen de hele wereld rond. Worden uitgenodigd op hun boot en krijgen uitleg over alle aanwezige apparatuur. Gaan ’s avonds met z’n vieren uiteten in een van de drie tavernes van Porto Kagio. Er waait een harde en ietwat frisse wind.

Maandag 25 september
9cefeea5b0
Om 10.00 uur gaan we verder en rijden eerst terug via Vathia om foto’s te maken. 8c4107a945Rijden dan door naar Gerolimenas en staan nog geen half uurtje later aan nieuw
aangelegd betonnen plateau met zicht op de baai (volg bordje Parking). Hebben ’s middags smakelijke lunch op het terras van het naastgelegen hotel. Het is erg warm vandaag. In de namiddag maken we een uitgebreide wandeling naar boven en worden daarbij getrakteerd op mooie vergezichten. Km: 1808.

60ee7c6867Dinsdag 26 september
Afgelopen nacht is er wat lichte regen gevallen en ook is die harde wind, de we de hele week al hebben, nog aanwezig. Gelukkig breekt om half elf de zon door en het is direct heet. Kijken vol verbijstering hoe vier mannen een wilde en ongecoxf6rdineerde poging doen om een speedboot op het droge te brengen. c0af90bc46
Zij doen dit met een jeep, maar de boot wil niet los komen. De banden van de auto graven zich steeds dieper de kiezelstenen in. Na veel gedoe lukt het ze de boot uit het water te trekken. Om 12 uur rijden we weg en nemen nu de oostkant van de Mani terug. Dit is een goed te berijden weg die veel rustiger is dan e47db4add0
de westelijke route. Ook de kwaliteit van de weg is aanzienlijk beter. We rijden via Lagia, Kokkola en Agrilla. Voor een lunchstop kiezen we de noordelijk gelegen kustplaats Kotronas en parkeren aan de haven. Bij de begraafplaats zien we een kraan en vullen onze watervoorraad bij.
We rijden weer omhoog richting Githio en komen onverwachts op een prachtige, geasfalteerde brede autoweg richting Skoutari. Helaas houdt de weg ineens op te bestaan en rijden we een zandvlakte op met bulldozers en wegwerkers. De 63fa951c6a
weg is dus nog niet helemaal klaar en we moeten een stukje terug. Een hulpvaardige Griek loodst ons met zijn auto door de smalle steegjes van Skoutari. Via nauwe doorgangen en bochtig draaiwerk komen we bij het brede strand van Kamares. Een bij Duitsers geliefde plek vanwege het windsurfen. Hier overnachten we samen met vier andere campers. Er is een fijn zandstrand zonder voorzieningen.

Woensdag 27 september
Rond 11.15 verlaten de strandplek en rijden door erg smalle weggetjes met laag overhangende olijftakken richting Githio. Hier maken we een korte stop om wat kleine inkopen te doen. a5c6524d8bVervolgen dan de route via Skala en Geraki en klimmen dan naar het hooggelegen bergdorp Kosmas (1150 mtr). De lucht ziet er dreigend uit, maar gelukkig houden we het droog. Niet in Kosmas, daar barst een hevige regenbui los, net als we de camper hebben geparkeerd op het kleine plein naast de waterfonteinen. Dit is dus niet het centrale plein met de platanen waar u uitkomt als u Kosmas binnenrijdt. Het andere plein ligt er net iets onder. We vullen de plastic flessen met het heldere water uit de fontein en wandelen wat rond en genieten van de vergezichten.
cf63d531a0
Via de altijd weer schitterende weg dalen we langs vele haarspeldbochten langzaam af richting Leonidio; een plaats die zijn Griekse karakter goed heeft weten te bewaren. Zo’n 15 km voor Leonidio ziet u hoog tegen de rotsen geplakt het stralend witte nonnenklooster Moni Elonis liggen. We rijden door naar het 83b690dcfc
bekende Plaka. Hier zijn tegenwoordig verbodsborden geplaatst, waar we ooit zo mooi aan het betonnen plateau hebben gestaan. Jammer, we zetten de camper dan maar op het strand. Er staan nog drie andere campers. ’s Avonds eten we bij onze vrienden van restaurant Dolphins. We worden overdreven vriendelijk begroet en eten er voortreffelijk! Tijdens het eten vallen er zware regenbuien. In Plaka zagen we een betonnen parkeerplaats waar tegen betaling kan worden overnacht. Toen wij er waren zat het toegangshek echter op slot.

Donderdag 28 september
Bewolkt en regenachtig. Net na het ontbijt verschijnt de politie op het strand met het verzoek om te vertrekken. Zo gezegd, zo gedaan! We ruimen rustig op en rijden de kustweg noordwaarts richting Nafplio. Onderweg een koffiestop op een fraai gelegen P tussen Tyros en Astros. Daarna een stop voor de supermarkt in het centrum van Astros.
118e55326f In het drukke Nafplio parkeren we auto op de kade (net zo lang doorrijden tot u niet meer verder kunt) en eten Stiffado bij ons favoriete restaurant. Daarna rijden we naar het ten zuiden van Nafplio gelegen Karathonas Beach. Let op: eerst ri Palamidi en dan niet rechts naar “castle”, maar rechtdoor naar “beach”. Rond 17:00 uur staan we aan de prachtige baai onder de bomen. Hier is wel plaats voor 120 campers; er staan er 15. Km: 2054.

Vrijdag 29 september
Waar het mooi is, moet je blijven staan en dus wordt het nog een dag Karathonas Beach. En het is ook nog eens heerlijk zonnig weer. b18cabc6ef
We ontdekken een prachtig wandelpad dat vanaf deze baai onderlangs naar Nafplio loopt. Het blijkt een uur lopen te zijn voor we in het centrum Nafplio zijn. Op het centrale plein is een bijzonder goede ijssalon. Daar gaan we op het 10eedee7de
terras zitten en genieten. Na de lunch lopen we hetzelfde pad weer terug naar baai en nemen een duik in het warme zeewater (25 gr.).
Tegen het eind van de middag scheuren er wat cross brommers langs van jongens die het kennelijk leuk vinden dat we af en toe een stofwolk over ons heen krijgen. Ze komen nog een paar keer terug.


Zaterdag 30 september

Het kan niet op! Nog maar een rustdag in Karathonas Beach. Het is be8f03e3e7
wederom schitterend weer. Wandelen weer naar Nafplio om er weer op het mooie plein te zitten. Verder luieren we de dag door. ’s Avonds zien we ineens een lange stoet toerende auto’s naar de punt van de baai rijden. Als we er uit nieuwsgierigheid naar toe lopen, blijkt het een doopfeest te zijn. Bijzonder om dat mee te maken.

Zondag 1 oktober
Bij een strakblauwe lucht rijden we weg in de wetenschap dat we hier zeker nog eens terug zullen komen. Onze route voert vandaag via Nemea en Dafni het binnenland richting Kastraki. d2a61ffa81Onderweg passeren we het ene fruitstalletje na het andere. We kopen er een flinke zak tomaten. In Katraki raken we het spoor bijster en rijden een verkeerde weg in. Ik kan er met veel moeite draaien en we vinden niet onze geplande weg naar Asprokambos. Nemen daarom een andere (gele) weg op de kaart die over
de berg richting de kust loopt. We zien onderweg veel bedrijvigheid van druivenplukkers, kennelijk is vandaag de druivenpluk begonnen. Volgen de weg naar Kiato en nemen daar de zeer drukke National Road. Dan missen we nog de afslag bij Derveni en komen tenslotte om 15.30 uur in Valimitika terecht. Een gehucht met een klein maar fijn strand, direct naast een taverne. Hier is het ’s avonds erg gezellig om te eten. Km. 2218. In het dorp is een winkeltje; daar hebben ze ook brood. Houdt u van souvlaki? Loop dan ’s avonds om negen uur naar het restaurant van het authentieke stationnetje aan de rand van het dorp. Hier eet u de allerbeste souvlaki, gewoon naast de rails en in de geurige walm van het geroosterd vlees. Heel apart!

Maandag 2 oktober
Van de drie andere campers die in de buurt stonden, blijven we als enige over. Om 14:00 uur gaan ook wij verder. Nabij Egio stoppen we bij de Lidl (onze eerste en tevens laatste deze reis) en slaan wat voorraad ouzo en levensmiddelen voor de thuisreis in. a7a32e29cbDan rijden we door naar de plaats waar we deze vakantie zijn begonnen: Psathopyrgos. Even na vijven staan we weer op de bekende plek en eten ’s avonds bij een van de vele restaurantjes van het dorp. Vooral het voorgerecht zucchini (gebakken courgette) was krakend vers en erg smakelijk!

Dinsdag 3 oktober
c2cad00a1e6107c83daeVandaag blijven staan in Psathopyrgos, want we hebben hier afgesproken met onze kennissen Ronald en Annet uit Uden, die we ooit in Griekenland tegenkwamen. Zij reizen nu samen met hun twee kinderen door Noord-Griekenland. Als ik wakker word en naar buiten kijk, zie ik hun Hymer al staan. Zij blijken afgelopen nacht te zijn gearriveerd. Die dag praten we gezellig bij en wisselen ervaringen uit. Gaan ’s avonds met z’n zessen uit eten.

Woensdag 4 oktober
De laatste dag in Griekenland, want vanavond gaat onze boot uit Patras. Het is erg warm met wederom die opvallend harde wind. Onze kennissen blijven vandaag ook nog staan. Lunchen tussen de middag bij de taverne tegenover de bushalte en om 18:00 uur nemen we afscheid van Ronald, Annet en de kinderen en rijden richting Patras. Onderweg nog even vol tanken en het toilet legen in de wc van het tankstation. We rijden regelrecht naar de haven (Gate 2) waar onze boot (de Pasiphae Palace) al ligt te wachten. Km. 2268. We sluiten aan in de rij wachtenden en gaan ons melden in het kantoor van Minoan. Dat blijkt sinds de vorige keer in 2004 verhuisd te zijn naar het grote gebouw op het haventerrein en zo moeten we nog een heel stuk terug lopen. Op de terugweg kopen we traditiegetrouw een aantal van die heerlijke gebakjes bij die en87a249af31e chique banketbakker in het centrum
van Patras. Het doosje past gelukkig nog net in de koelkast. We mogen om 22.00 uur de boot al op en krijgen weer een plek in het midden. Om precies 23.59 uur vaart het schip weg en we zien Patras langzaam kleiner worden…

Donderdag 5 oktober
Het is 36 uur varen naar Venetië en deze dag zitten we dan ook op de Pasiphae 7b5878584c
Palace
. We kunnen nog even zonnen aan dek totdat er druppels regen gingen vallen. In de camper werk ik op de laptop mijn reisverslag bij en verder veel koffie, tijdschriften en muziek.
’s Avonds wil ik nog een keer pastitio eten in het selfservice restaurant, maar die is helaas al helemaal op. Dan maar wat varkensvlees met salade. De Griekse smaak is ineens ver weg.


Vrijdag 6 oktober

Als we zitten te ontbijten varen we Venetië binnen. Het is zowaar prachtig helder weer met een opkomende zon. Om ca. 09.00 uur legt de boot aan en een half uurtje later rijden we op Italiaanse grond. 4e5246bf34
Via de lange verkeersbrug bereiken we de autostrada. Het lijkt wel of we op tapijt rijden, zo voelt het asfalt als je net uit Griekenland komt. Zelden heb ik zo veel vrachtverkeer op de autostrada gezien. Groot, klein en uit alle delen van Europa. We kunnen gelukkig goed doorrijden. c4314526a9
Om 14:00 uur een koffiestop op de P bij Chiasso. Een man uit de Engelse camper vertelt mij dat de linkerkoplamp defect is. Ik had weliswaar een reserve lamp bij mij, maar kon die onmogelijk zelf vervangen. Snel maar weer de motorkap dicht gedaan. Ook de passage van de 19 km lange Gotthardtunnel levert geen problemen op. Om 17:15 uur rijden we onze vaste overnachtingsplaats dac6a2f668
Buochs in Zwitserland binnen. Op “onze” P zien we helaas een nieuw verbodsbord dat je er met een camper alleen tussen 08.00 en 20.00 uur mag staan. Vinden desondanks een andere plek op een van de pleintjes in Buochs. Daar mag je tussen 06.00 en 20.00 uur betaald parkeren. Km. 2747.


Zaterdag 7 oktober

Het is een beetje regenachtig als we wakker worden. Om 9.15 uur rijden we weg en stoppen bij de naburige bakker voor brood voor tussen te middag. Direct na de grens met Basel doen we op de Duitse autobaan een koffiestop. Daar probeer ik tevergeefs twee Italianen te helpen die met pech staan. Zij verstaan geen letter Engels en ik geen Italiaans. Rijden dan via Frankrijk en nemen voor de verandering bij Colmar de route via de Col du Bonhomme (volgen borden Nancy par le Col). Op de Col eten we de e774afe4d4
laatste gebakjes uit Patras op. 2930 km. Tanken in de buurt van St. Die en zijn om 16.30 uur in Livange (Luxemburg). Onze overnachting is op de speciale camperplaats in Han sur Lesse afrit 23). Km 3292. Drinken op een van de vele (verwarmde!) terrassen een onvervalst Belgisch biertje.

Zondag 8 oktober
Is dat even koud wakker worden! Het is in de camper 10,3 graden. Om half elf gaan we op weg voor het laatste deel naar Katwijk. Het weer onderweg kan niet beter. Via Brussel en Antwerpen komen we in Nederland. Rijden in stevige file vanwege een afsluiting van de A4 bij het Prins Clausplein. Rijden daarom binnendoor via Zoetermeer, Nootdorp en Leiden. Om 15:20 uur rijden we Katwijk binnen. De vakantie is voorbij, het uitladen kan beginnen. Kilometerstand is 3588.

Tot zover dit reisverslag. Wil je reageren? Ga dan naar het gastenboek.
Zie ook de andere reisverslagen van Nico Bloot over Griekenland:
2002: rondje Peloponessos in vier weken
Rondje Peloponessos + Athene (2003)
Griekenland 2004, waaronder Kefalonia
– Mooi Lefkada en het eiland Kefalonia (2007)
– Rondje Noord-Griekenland (2008)
– Terug naar Kefalonia en de Peloponessos (2009)
– Tussen Igoumenitsa en Gythio (2010)
– 10 dagen Kreta met een huurcamper (2011)

.

Advertenties